Historia
W kwietniu 1946 r. w Nysie powstało Towarzystwo Ogrodów Działkowych wzorowane na przedwojennych towarzystwach ogrodów działkowych i przydomowych. Głównym celem nowo powstałego zarządu, który obejmował wszystkie ogrody w mieście było zagospodarowanie działek. W 1949 r. na podstawie ustawy o ogrodach działkowych, ogrody przyjęły nazwę Pracowniczych Ogrodów Działkowych (POD) w Nysie, którego Prezesem pozostał Antoni Osadczuk. W 1950 r. w okolicy ul. Rodziewiczówny powstał nowy ogród, który jednak w miarę rozbudowy miasta został w 1969 r. zlikwidowany a na jego miejscu wybudowano Osiedle Gałczyńskiego. Działkowcy otrzymali nowe tereny przy ul. Mickiewicza. W 1963 r. Pracownicze Ogrody Działkowe w Nysie zostały organizacyjnie podzielone na 2 ogrody: jeden - przy ul. Mickiewicza na POD im. A. Mickiewicza, którego prezesem został wybrany Antoni Osadczuk, drugi POD im. Bogdana Andrzejewskiego - zmarłego, pierwszego Prezesa zarządu wojewódzkiego POD w Opolu. W 1970 r. na Walnym Zgromadzeniu Prezesem zarządu został wybrany Antoni Suchocki a jego zastępcą Bolesław Pawłowski. Powołano Komitet Organizacyjny Budowy Nowego Ogrodu, na czele którego stanął Henryk Kłuciński, a następnie Bolesław Pawłowski, który został także wybrany prezesem zarządu. Na tym zebraniu podjęto uchwałę, która zapoczątkowała burzliwy rozwój ogrodu. Przyjęto, ze każdy działkowiec na rzecz ogrodu społecznie przepracuje 50 godzin rocznie przez okres 3 lat, a po 20 godzin przez następne 3 lata, w następnych latach po 10 godzin rocznie. Ogród został budowany etapami, w miarę napływu nowych działkowców. Postanowiono także, że wszystkie prace będą wykonywanie społecznie przez działkowców.